Pepsiman maakt van Pepsi's superheldenmascotte de ster van een rechttoe rechtaan en eigenzinnig actie-avontuur. De game, uitgebracht voor PlayStation in 1999 door KID, neemt een simpel idee – onvermoeibaar rennen om mensen te bereiken die een drankje nodig hebben – en transformeert het in een reeks hectische races, onverwachte obstakels en opzettelijk absurde reclamehumor.
Pepsiman beweegt automatisch door elk level, dus de speler moet zich concentreren op het op tijd reageren: springen, ontwijken en vooruit sprinten om auto's, obstakels en andere gevaren te vermijden. De mechanieken zijn gemakkelijk te begrijpen, maar vereisen reflexen en aandacht naarmate het tempo toeneemt. Deze eenvoud is een deel van de aantrekkingskracht: in plaats van de zaken te compliceren met ingewikkelde systemen, focust de game op directe actie en de voldoening van het voltooien van elk level zonder vaart te verliezen.
Tussen de levels verschijnen video's van een man die Pepsi drin...
Pepsiman maakt van Pepsi's superheldenmascotte de ster van een rechttoe rechtaan en eigenzinnig actie-avontuur. De game, uitgebracht voor PlayStation in 1999 door KID, neemt een simpel idee – onvermoeibaar rennen om mensen te bereiken die een drankje nodig hebben – en transformeert het in een reeks hectische races, onverwachte obstakels en opzettelijk absurde reclamehumor.
Pepsiman beweegt automatisch door elk level, dus de speler moet zich concentreren op het op tijd reageren: springen, ontwijken en vooruit sprinten om auto's, obstakels en andere gevaren te vermijden. De mechanieken zijn gemakkelijk te begrijpen, maar vereisen reflexen en aandacht naarmate het tempo toeneemt. Deze eenvoud is een deel van de aantrekkingskracht: in plaats van de zaken te compliceren met ingewikkelde systemen, focust de game op directe actie en de voldoening van het voltooien van elk level zonder vaart te verliezen.
Tussen de levels verschijnen video's van een man die Pepsi drinkt, een kostenbesparende beslissing die tevens de absurde toon van de ervaring versterkt. De game bevat ook 2D-cutscenes en situaties die de held neerzetten als een bijna mythische figuur, altijd klaar om te verschijnen wanneer iemand dorst heeft. De reclame is zo sterk in de game geïntegreerd dat het moeilijk is om die van de humor te scheiden: Pepsiman verbergt zijn status als speelbare reclame niet, maar maakt er juist een essentieel onderdeel van zijn identiteit van.
De aanpak doet denken aan andere race- en platformgames uit de late jaren negentig, en sommige recensenten vergeleken het met Crash Bandicoot. Pepsiman heeft echter een eigen persoonlijkheid, die minder gebaseerd is op de variatie aan bewegingen dan op ritme, herhaling en het contrast tussen de urgentie van de race en de excentriciteit van de protagonist. De bescheiden productie is duidelijk te zien in de presentatie, maar draagt ook bij aan de charme van deze vreemde en pretentieloze game.
Oorspronkelijk uitgebracht in Japan, is de game nooit officieel in de Verenigde Staten uitgebracht, ondanks interesse in het verwerven van de rechten. Het was bij de release geen groot commercieel succes, maar in de loop der jaren vond het een publiek dat de ongebruikelijke opzet en de reclameachtige esthetiek wist te waarderen. Tegenwoordig wordt het herinnerd als een cultklassieker en een merkwaardige voorloper van de doorlopende games die later populair zouden worden. Pepsiman is meer dan een diepgaand avontuur; het is een momentopname van zijn tijd: kort, toegankelijk en zo vreemd dat je het moeilijk vergeet.